تاريخ : | | نویسنده : مدیر

سخنان بزرگان درباره‌ی اندوه و غم

 

به جاست از سر حسرت آه بکشیم که برخی با استعدادشان می توانند ژرفترین ادراک ها را از احساس های خویش بیرون آورند، حال آنکه افرادی مانند ما با تردید رنج آور و تلاش های مداوم می تواند به آن راه پیدا کند.((زیگموند فروید))  

 

اگر نمی توانیم همه ی رنجها را از بین ببریم، [ دست کم ] می توانیم برخی از آنها را از بین برده و برخی دیگر را آرامش بخشیم.((زیگموند فروید))  

 

هیچ گاه در برابر رنج، بی شرم تر از زمانی که عشق می ورزیم و هیچ گاه ناکام تر از زمانی که ابژه ی عشق را از دست می دهیم نیستیم.((زیگموند فروید))  

 

ما به طنز نیازمندیم، زیرا هرچه بزرگتر می شویم این آمادگی را پیدا می کنیم که افرادی ترشروی و غمگین شویم، اما بچه ها به راحتی می خندند.((زیگموند فروید))  

 

رنجور را چشم بر گرفتن از رنج خویش و به فراموشی سپردن خویش لذتی مستانه است.((نیچه))  

 

گر چه بر روی زمین انبوه مردابها و رنجها هست، آن که سبُک پاست بر سر گِل و لای چنان می دود و می رقصد که بر سر یخ هموار.((نیچه))  

 

لذت و بی گناهی شرمگین ترین چیزهایند و نمی خواهند کسی خواهانشان باشد. آنان را باید داشت، اما گناه و درد را همان به که بخواهند.((نیچه))  

 

هرگاه که دردمندی را هنگام درد کشیدن دیده ام، از شرم اش شرمسار شده ام، زیرا به یاری برخاستن من غرور اش را پایمال کرده است.((نیچه))  

 

مرد بزرگوار هرگز کسی را شرمسار نمی کند و خود از دیدار دردمندان شرمسار نمی شود.((نیچه))  

 

چرخ و ترمز، وظایف گوناگونی دارند، اما یک وظیفه ی یکسان نیز دارند: به درد آوردن یکدیگر.((نیچه))  

 

کمی تندرستی، هرازگاه نیک ترین دوای درد بیماران است.((نیچه))  

 

شاعران و هنرمندانی که از سینه تنگی [ = آسم ] رنج می برند، کاری می کنند که قهرمانانشان بیش از همه نفس نفس بزنند: آنها چیزی از آرام و سبک نفس کشیدن نمی دانند.((نیچه))  

 

آه، بر چه ملال ها باید چیره شد و چه مایه عرق باید ریخت تا آدمی بتواند رنگهای خودش، قلم موی خودش و بوم خودش را پیدا کند!((نیچه))  

 

کسی که رنج هایش را بر صفحه ی کاغذ آورد، نویسنده ای اندوهگین می شود: اما وقتی به ما بگوید از چه رنج می بُرد و چرا اکنون در شادمانی آرمیده، نویسنده ای جدی به شمار می رود.((نیچه))  

 

پیمان ها و قراردادها [ی هنری] همانا ابزارهای هنری غالب برای دریافت شنوندگان هستند، زبانی مشترک و فراگرفته با مشقت بسیار، که با یاری آن هنرمند می تواند به راستی خود را به کسی که با او سخن می گوید بشناساند.((نیچه))  

 

آدمی می خواهد [ بر آسیب رسان ] رنج و اندوه ببارد. به عکس، اندک نشانی از ایمن کردن خویش از زیان های بعدی، در منظر انتقامجو دیده نمی شود.((نیچه))  

 

بیش از همه، ظریفترین و کاری ترین حیوانات آماده ی رنج و سختی هستند.((نیچه))  

 

شاید من بهتر می دانم که چرا بشر تنها حیوانی است که می خندد؛ تنها انسان است که به شدت رنج می برد و ناگزیر است خنده را بیافریند.((نیچه))  

 

با رنج عمیق درون، آدمی از دیگران جدا می شود و سرافراز می گردد.((نیچه))  

 

شاد ماندن به هنگامی که انسان در گیرودار کارهای ملال آور و پر مسئولیت است، هنر کوچکی نیست.((نیچه)) 

 

کسانی که در خود احساس حقارت می کنند به دیگران رحم می کنند، اما به دلیل غرورشان دم نمی زنند! یعنی درد می کشند و می خواهند با دیگران همدردی کنند. کسانی که با دیگران همدردی می کنند به دلیل دردمند بودن خودشان است.((نیچه))  

 

لذت بیرحمی در دیدن رنج دیگران است، اما فردی که بیرحم است این بیرحمی گریبانگیر خودش هم می شود و به ایشان نیز آزار خواهد رسید.((نیچه))  

 

فرد خلوت نشین می گوید که حقیقت در کتابها نیست و فیلسوف آن را پنهان می کند. فرد والا از فهمیده شدن توسط دیگران در هراس است نه از بد فهمیده شدن؛ چون می داند کسانی که او را بفهمند به سرنوشت او یعنی رنج کشیدن در دنیا دچار خواهند شد.((نیچه)) 

 

آدمی با رنج عمیق درونی از دیگران جدا می شود و والا می گردد. انسان های آزاده، دلِ شکسته و پر غرور خود را پنهان می کنند.((نیچه))  

 

فرد خودپسند از هر نظر نیکی که درباره خود می شنود، خوشحال می شود (بدون توجه به سودمندی و یا اصولا درستی یا نادرستی آن) و از هر نظر بدی ناراحت می شود؛ زیرا خود را تسلیم هر دو می کند.((نیچه))  

 

اگر ناگزیر شویم نظر خود را در مورد کسی تغییر دهیم، به خاطر این زحمتی که فراهم کرده است، انتقام سختی از او خواهیم گرفت.((نیچه))  

 

آن کس که شادمانه گام بر هیزم گردآورده برای سوزاندنش می نهد، بر درد غلبه نمی کند، بلکه بر احساس درد در جایی چیره می شود که انتظارش می رود.((نیچه))  

 

ماهیت احساس دلسوزی آن است که رنج دیگران را از حالت کاملاً خصوصی آن خارج می کند.((نیچه))  

 

هرگاه انسان رنجی عظیم را در خود ایجاد کند و فریاد آن را بشنود و از یأس و ناامیدی درونی نمیرد و جان بدر ببرد، عظمت یافته است.((نیچه))  

 

حکمت درد کمتر از حکمت لذت نیست. درد نیز مانند لذت، یکی از نیروهای بنیادین بقای نوع است؛ زیرا اگر جز این بود، نیروی درد مدتها پیش از بین رفته بود.((نیچه))  

 

اگر نمی خواهیم چیزی را که رسوایی به بار می آورد در خود مخفی کنیم، زندگی در انزوا به چه درد می خورد؟((نیچه))  

 

جهان در نظر آن کس که به مقام رفیع انسانی نایل گردد، غنی تر می شود؛ وسوسه و جذبه های حرص و ولع افزایش یافته و برای انسان دام می گسترند. همچنین، انواع گوناگون تحریکها، لذتها و دردها بیشتر می شوند.((نیچه))  

 

ما با عذاب وجدان خود بهتر کنار می آییم تا با سابقه و شهرت بد خود.((نیچه))  

 

ترحم، خوشایندترین احساس برای کسانی است که غرور زیادی ندارند و امکان دستیابی به موفقیت های بزرگی هم برایشان فراهم نیست: طعمه آسان- هر موجودی که رنج می برد یک طعمه آسان است - چیزی است که آنان را شیفته می سازد.((نیچه))  

 

برای سرشت های مغرور، طعمه آسان چیز تحقیر آمیزی است. آنان تنها در مقابل مردانی که هنوز مهار نشده اند و می توانند به دشمنان آنها مبدل شوند و یا در برابر ملکی که به سختی تسخیر می شود، احساس آسایش و خشنودی می کنند.((نیچه))  

 

درد و رنج همیشه علت خود را جستجو می کند، در حالی که لذت به خود توجه دارد و به پشت سر خود نگاه نمی کند.((نیچه))  

 

تحمل دردی مضاعف آسانتر از دردی واحد است.((نیچه))  

 

چه چیز موجب قهرمانی است؟ همزمان به استقبال بزرگترین رنج و بزرگترین امید خود رفتن.((نیچه))  

 

ما هنگامی که عاشق می شویم دوست داریم ضعف هایمان پنهان بمانند، البته نه به دلیل تکبر، بلکه به دلیل اینکه معشوق رنج نبرد.((نیچه))  

 

کتابی که نتواند ما را به فراسوی کتابها ببرد به چه درد می خورد؟((نیچه))

 

به نظر من اولین موسیقیدان کسی است که فقط اندوه عمیق ترین خوشبختی را درک کند، نه اندوهی دیگر را. تاکنون چنین موسیقیدانی پیدا نشده است.((نیچه))  

 

دردی شدیدتر از آن نیست که زمانی شاهد و آگاه باشیم و حس کنیم انسانی فوق العاده از راه خویش منحرف و به تباهی کشیده می شود.((نیچه))  

 

ای فایده باوران، حتی شما نیز هر فایده ای را به مثابه ارابه خواست خویش دوست می دارید. آیا شما نیز از سر و صدای چرخهای آن ناراحت نیستید؟((نیچه))  

 

بشر در این دنیا بیشتر از همه موجودات، گرفتاری و عذاب کشیده است. بهترین دلیلش هم این است که در بین تمام آنها تنها او می تواند بخندد.((نیچه))  

 

نباید وابسته به ترحم شد، زیرا انسانهای به نهایت والایی هستند که رنج و درماندگی آنان را از سر تصادف شاهد خواهیم بود.((نیچه))  

 

غم خودش ما را پیدا می کند، باید دنبال شادیها گشت.((نیچه))  

 

انسان باید گنجایش رنج کشیدن خود را بالا ببرد.((اسکات پک))  

 

همه‌ی ریشه‌های رنج انسان، از این توهم آغاز می‌شود که گمان می‌کند او در جهان می‌زید، حال آنکه، جهان در او می‌زید.((دیپاک چوپرا))  

 

اگر بگویید از مرگ می‌ترسید، این نشانگر آن است که هرگز با راست و درست زندگی برخورد بسزایی نکرده‌اید و از راستی، هراسان هستید. این ترس سبب شده است که در دنیای سکوت خود رنج ببرید.((دیوید ویسکات))  

 

یک فرد خوش‌بین به خوبی می‌داند که زندگی، بالا و پایین دارد و از پایین افتادن‌ها هیچ هراسی ندارد و در آن زمان هم در اندیشه‌ی چاره‌جویی است تا بتواند خود را از سختی‌ها بیرون بکشد.((استیو چندلر))  

 

هرگاه انسان، تنها به یک جستار، به سختی دلبسته شود، از شدت دلبستگی او به چیزهای دیگر کاسته می‌شود؛ مانند سیلی که در یک مسیر جریان یابد.((افلاطون))  

 

سبب جنگ، حس زیاده‌خواهی است که هر زمان بروز کند، هم برای جامعه و هم برای افراد، بزرگترین رنج است.((افلاطون))  

 

بدن ناقص است و به خودی خود نمی‌تواند درد خویش را دوا کند و فن پزشکی برای این هدف بنا شده که آنچه به جهت بدن سودمند است، فراهم کند.((افلاطون))  

 

فراموش نکنید که اگر با عشق به سوی انجام کاری بروید، نه از آن کار خسته می‌شوید و نه احساس رنج و افسردگی خواهید کرد.((استیو چندلر))  

 

اگر دانسته می‌خواهید کمتر از آنچه هستید باشید، پس بدانید که باقی زندگی‌تان را در اندوه ژرفی به سر خواهید برد و استعدادها و توانمندی‌های خود را نادیده خواهید گرفت.((آبراهام مازلو))  

 

اگر آدمی به درستی بداند که چه می‌کند، حتی اگر بچه گریه کند، درد داشته باشد یا ناله کند نیز با نیرو و توان به کنش می‌پردازد.((آبراهام مازلو))  

 

زندگی باید بی‌اندازه سرشار از زمان‌های اشتیاق باشد که بدان اعتبار می‌بخشد و آن را دارای ارزش زیستن می‌کند، وگرنه، آرزوی مرگ برای کسانی که می‌خواهند با دردی پایان‌ناپذیر یا بیزاری زنده بمانند، چَم پیدا می‌کند.((کولین ویلسون))  

 

احساس شادمانی و خوشبختی راستین در زندگی، آن است که گاهی درد و رنج‌هایی کوتاه و گذرا را به جان بخرید، چرا که شادمانی برتر و نهایی، همان منش و ماهیتی است که برای خود رقم می‌زنید.((آنتونی رابینز))  

 

چنانچه در زندگی، قوانین ناسازگار بسیاری دارید، درد و رنج زیادی را به جان خواهید خرید و ناامید و سرخورده خواهید شد.((آنتونی رابینز))  

 

اگر پایه‌ی شادمانی خود را، دستیابی به هدف ویژه‌ای بدانید، در مسیر زندگی، به شدت احساس اندوه خواهید کرد.((استیو چندلر))  

 

من باور ندارم که رنج تنها، آموزنده است. اگر رنج به تنهایی آموزنده بود، می‌بایست همه‌ی مردم دنیا خردمند می‌شدند؛ چون هر کسی به گونه‌ای رنج می‌کشد. باید غمخواری، همدلی، شکیبایی، عشق، همت والا و میل به حساس باقی ماندن را به رنج افزود.((آن مارو لیندبرگ))  

 

درد، انسان را به اندیشه وامی‌دارد. اندیشیدن، انسان را خردمند می‌کند. خرد، سبب تاب آوردن زندگی می‌شود.((جان پاتریک))  

 

عشق همچون تعطیلات است: با لذت تدارک دیده می‌شود، با رنج تجربه می‌شود و از سر افسوس از آن یاد می‌شود.((شی ویلیامز))  

 

گاهی، کمی درد و رنج برای رشد و آموختن هرچه بیشتر لازم است.((آنتونی رابینز))  

 

زمانی که بُریده‌اید و ناتوان هستید و شکست خورده‌اید، یا احساس می‌کنید دیگران، نیرومندتر، ماهرتر یا حتی خوش شانس‌ترند، به درون خود دست یازید و درد و رنج را به میل، آرزومندی و انگیزه بدل کنید.((آنتونی رابینز))  

 

درد و رنج، همان چیزی است که شما را وادار می‌سازد تلاش کنید و به پیش بروید و به کامیابی‌هایی برسید که هرگز گمانش را هم نمی‌بردید.((آنتونی رابینز))  

 

اگر درد و رنج شکست را به جان نخرید، هرگز نمی‌توانید برنده از زمین بیرون بیایید.((آنتونی رابینز))  

 

همواره به یاد داشته باشید ممکن است آنچه را دشواری یا سختی می‌دانید، به راستی، یک هدیه یا بخشش ارزشمند و گرانبها باشد. این، تنها گذشت و مرور زمان است که این حقیقت را روشن خواهد کرد.((آنتونی رابینز))  

 

ما انسانها بیشتر از ترس اینکه به بلای بزرگتری دچار نشویم، درد و بلاهای کنونی را به جان می‌خریم.((آنتونی رابینز))  

 

هر بار که در زندگی خود برآشفته شده و از کسی رنجیده‌اید، رنجش و برآشفتگی شما به سبب رفتار یا کارهای آن شخص نبوده، بلکه سبب برآشفتگی و درد و رنج‌تان، تفاوت قوانین شما با آن فرد بوده است.((آنتونی رابینز))  

 

بزرگترین درد و رنج‌های زندگی، درد و رنج‌هایی است که از درون خودمان و به سبب زیر پا گذاشتن استانداردها و قوانین‌مان احساس می‌کنیم.((آنتونی رابینز))  

 

در دل هر سختی و دشواری، دانش، سود و فرصت‌های باارزشی برای رشد و آموختن وجود دارد.((آنتونی رابینز))  

 

همواره در پی میان‌بُر بودن، نتیجه‌ی عکس می‌دهد. یعنی برخی از میان‌بُرها به راستی میان‌برهایی به سوی مرگ، بیماری و غم هستند.((آنتونی رابینز))  

 

زمانی که همه چیز خوب است و در مورد همه چیز، آسوده دل هستید، گوش‌تان بدهکار نیست، ولی هنگامی که در زندگی با دشواری روبه‌رو شدید یا درد و رنجی به سراغتان آمد، آنگاه گوش شنوا پیدا می‌کنید و پذیرش‌تان برای باورها و اندیشه‌های تازه بالاتر می‌رود.((آنتونی رابینز))  

 

گاهی درد و رنج، چیزهایی به ما می‌آموزد که شادی و شادمانی هرگز نمی‌تواند بیاموزد.((آنتونی رابینز))  

 

گاهی، درد و رنج، بهترین دوست و آموزگار ماست.((آنتونی رابینز))  

 

بدون سختی‌ها، نمی‌توان رشد کرد.((آنتونی رابینز))  

 

من آموخته‌ام که هرگاه کسی ناآرام و غمگین است یا پیشامد ناگواری برایش روی داده است، هیچ‌گاه از او نپرسم "چه شده؟" یا "مشکل چیست؟"، بلکه همیشه می‌گویم: "می‌خواهی درباره‌اش سخن بگویی؟ من برای تو اینجا هستم."((کاتلین لیم))  

 

شگفت‌انگیز است که چه اندازه از دشواری‌ها و سختی‌های زندگی می‌آموزید و رشد می‌کنید، بی‌آنکه خودتان بدانید.((آنتونی رابینز))  

 

انسان‌ها را از دور دوست داشتن، کار دشواری نیست. دوست داشتن آنهایی که به ما نزدیک هستند، کار دشواری است. بخشیدن یک کاسه برنج برای سیر کردن یک گرسنه، بسی آسان‌تر از کاهش تنهایی و درد و رنج انسانی رانده شده در خانه‌ی خودمان است. عشق را به خانه‌ی خود بیاورید؛ چرا که عشق ورزیدن به یکدیگر را باید از خانه آغاز کنیم.((مادر ترزا)) 

 

آن گونه از سپاسگزاری که با زبان ابراز نشود، به درد هیچ کسی نمی‌خورد.((گلدیز استرن)) 

 

بدون وجود قهرمانان، انسان، موجود دردمندی است که نمی‌داند تا کجا می‌تواند پیش برود.((برنارد مالامود))  

 

ما باید به مقوله‌ی ترس و درد، با چشم‌های بازتر بنگریم؛ وگرنه مانند این است که خودمان را در امن‌ترین بخش دنیا، زنده به گور کرده‌ایم.((ناتانیل براندن))  

 

مردم، هنگامی بیشتر رشد می‌کنند که در زندگی، درد و رنج بیشتری را تاب آورده باشند.((آنتونی رابینز))  

 

نیازی نیست با سختی یا فشار، به خرد راستین دست یافت، بلکه خرد با سرخوشی و نشاط کودکانه به دست می‌آید. اگر به این امر آگاه باشید، بیش از هر چیزی باید سرزنده باشید.((هنری دیوید تورئو))  

 

بهتر است انسان در برابر سختی‌ها، بردباری به خرج دهد و زاری نکند؛ زیرا نسبت به خیر و شر این مسایل نمی‌توان باور داشت و سخت‌گیری در این موارد هم کمکی به آینده نمی‌کند.((افلاطون))  

 

چیزی که جدایی می‌آورد، همانا خودخواهی در شادی و اندوه است؛ به این چَم که هرگاه برای شهر یا افراد، رویدادی رخ دهد، برخی دلخون و برخی دیگر، شادمان شوند.((افلاطون)) 

 

شخص را آنگاه دلیر می‌خوانیم که همواره، چه هنگام رنج و چه هنگام خوشی، پیروی از فرمان خرد نموده و به راهنمایی خرد، اموری را که باید از آن به دور بود، از آنچه جز آن است، تشخیص دهد؛ ما این شخص را خردمند هم می‌خوانیم.((افلاطون))  

 

آدمی، پس از اینکه بر درد خودآگاهی پیروز می‌شود، در نهایت، خودآگاهی، چیز زیبایی به نظر می‌رسد.((آبراهام مازلو))  

 

بزرگترین درد و رنج جهان، "زندگی بدون چَم، مفهوم و هدف" است.((آنتونی رابینز))  

 

دست به کار شدن، ویژگی همه‌ی انسانهای کامروا است. هوش سرشار یعنی هنر تاب آوردن درد و رنج.((آلبرت هیوبارد))  

 

توانگران، پول می‌آفرینند و پول، جزیی از وجود آنان است و به همین دلیل است که به سختی از آنها جدا می‌شوند.((رابرت کیوساکی))  

 

پول به درد این می‌خورد که انسان به کمک آن، در تنگناهای زندگی به خودش رشوه بدهد.((رینهارت))  

 

کمتر غمی است، هر اندازه هم جانکاه، که درآمد خوب در آن کارساز نباشد.((لوگان پیرسال))  

 

زیباترین لبخندها همان است که به ناگهان بر چهره ای خاموش و غمگین نقش می بندد.((کریستین بوبن))  

 

یک زندگی زیبا آن است که برای سپری کردن اش رنج زیادی را به دوش بکشیم.((یک کولی)) 

 

هوش سرشار، به تنهایی، به ویژه هوش سرشار بدخیم، پاسخگوی هیچ دردی نیست.((کریستین بوبن))  

 

اندوه، چون شیشه ی عطری بسیار گرانبها است؛ به اندازه ای که نمی توان برایش بهایی در نظر گرفت.((کریستین بوبن))  

 

نوزادان، آموزندگان اندیشه اند که هرگز غم به خود راه نمی دهند.((کریستین بوبن))  

 

اگرچه پنهان کردن رنج، به نیرنگ و تردستی، روا نیست، این راه در سنجش، شگردی پسندیده تر است.((کریستین بوبن))  

 

به سختی می توان کسی را که عاشق پژوهش است، از کتاب خواندن بازداشت.((کریستین بوبن))  

 

زندگی، کوتاهتر از آن است که حتی دمی از آن را با غم و غصه بگذرانید؛ پس همیشه شاد باشید.((اریک تِیلر))  

 

اگر پدیده های خارجی باعث رنج شما می شوند، گناهکار، آنها نیستند، بلکه داوری های شما در مورد آنها مایه ی رنجش تان می شود. هم اکنون می توانید آن داوری ها را از میان بردارید تا دیگر رنج نبرید.((مارکوس ارلیوس))  

 

اگر قرار باشد که در برابر هر چیزی، واکنش نشان دهیم، پیوسته از فشار روانی، رنج خواهیم برد.((آنتونی رابینز))  

 

اگر کامروا نشوید، زندگی، خود به خود و به میزان کافی، شما را دچار رنج خواهد ساخت و نیازی نیست که با ایجاد قوانین سخت، پیوسته خود را دچار رنج و اندوه کنید.((آنتونی رابینز))  

 

اگر زندگی خود را به گونه ای بنا کنیم که خوشبختی ما وابسته به اموری بیرون از دسترس ما باشد، در آن صورت، احساس رنج خواهیم کرد.((آنتونی رابینز))  

 

افراد، برای فرار از رنج، تلاش بیشتری می کنند تا برای کسب لذت.((آنتونی رابینز))  

 

کسانی که به مجردِ برخورد با سختی، کار را رها می کنند، هرگز به جایی نمی رسند.((آنتونی رابینز))  

 

آنچه در زندگی بیشتر مردم، مایه ی اندوه است، این است که بیشتر، می دانند در زندگی خود خواهان چه چیزهایی هستند، ولی به درستی نمی دانند که چه کسی می خواهند باشند.((آنتونی رابینز))  

 

هر اندوهی، برانگیزاننده و اندرزی ارزشمند است.((رالف والدو امرسون))  

 

هر قدر علل و موجبات اندوه آدمی کمتر باشد، نیک بخت تر است و هر چه میزان خواسته ها و تمایلات کمتر باشد، زندگی او آرامتر و به نیکبختی نزدیکتر خواهد بود.((گوته))  

 

تاریخ به معنی جنگها و شرح زندگی چند نفر اندک شمار نیست که شاه شده یا سرداران بزرگی بوده اند. تاریخ باید درباره ی مردم یک کشور برای ما سخن بگوید که چگونه زندگی می کردند، چه کارهایی انجام می دادند و چگونه می اندیشیدند. تاریخ باید از رنجها و شادی های آنان و از دشواری ها و مشکلاتشان برای ما سخن بگوید و بگوید که چگونه بر این دشواری ها چیره شدند.((جواهر لعل نهرو))  

 

اکنون روزگاری است که شخصی که هیچ کار نمی کند پولهای اضافی هنگفتی به دست می آورد، در حالی که بیشتر کسانی که با زحمت و سختی، کار زیادی انجام می دهند هیچ سهمی از آن به دست نمی آورند!((جواهر لعل نهرو))  

 

در میان اندوه و خطا و غم، شبنم جوانی را در دل خود نگهدار و بر لبان خود لبخند حقیقت را.((هنری وادزورث لانگ‌فلو))  

 

آرام باش ای دل غمگین! از شِکوه بس کن؛ پشت ابرها هنوز خورشید می درخشد؛ سرنوشت تو همان است که دیگران دارند. در هر زندگی باید بارانهایی فرو ریزد و برخی روزها تیره و حزن انگیز باشند.((هنری وادزورث لانگ‌فلو))  

 

ای ستاره ی نیرو، تو را می بینم که ایستاده ای و بر درد من لبخند می زنی؛ تو با دست فولادین خود اشاره می کنی و من نیروی خویش را باز می بابم.((هنری وادزورث لانگ‌فلو)) 

 

رنج های مشترک در پیوند با ما هستند و حقیر اند، چون رنج ها حقیر اند.((فرناندو پسوا))  

 

هنر ما را به گونه ای رویایی از درد هستی رها می سازد.((فرناندو پسوا))  

 

رنج کشیدگان راستین گردهم نمی آیند و گردهمایی تشکیل نمی دهند. هرکس رنج می کشد، به تنهایی رنج می کشد.((فرناندو پسوا))  

 

چیزی که به تندی رشد نکند، در زیر وجود پیشامد گونه ی اندیشه ی ما رنج می برد.((فرناندو پسوا))  

 

اثری را آفریدن و پس از پایان، بد شمردن، از رنج های روان است؛ به ویژه اگر شخص بپذیرد که این بهترین اثری بود که می توانست بیافریند.((فرناندو پسوا))  

 

مطالعه ی روزنامه از نقطه نظر زیبایی شناسی، چه بسا اخلاقی هم همیشه پر دردسر است، حتا برای کسی که اندکی عذاب وجدان اخلاقی را بشناسد پر دردسر است.((فرناندو پسوا))  

 

همه چیز هیچ است، درد ما هم همین طور.((فرناندو پسوا))  

 

نه رنج انسانی بی نهایت است و نه رنج ما ارزش برتری از خود رنج را دارد که باید تاب آوریم.((فرناندو پسوا))  

 

اندوه تلاش گران سخت کوش بدترین نوع اندوه است.((فرناندو پسوا))  

 

به درد نخورها و بی اهمیت ها فضای بینابینی فروتنانه میانه ای در زندگی حقیقی ما می گشایند.((فرناندو پسوا))  

 

در این جهان هراس به دل راه مده، بزودی خواهی دریافت چه لطیفه ای در خود دارد رنج کشیدن و نیرومند بودن.((هنری وادزورث لانگ‌فلو))  

 

ما آن که می پنداریم نیستیم و زندگی، زودگذر و اندوهگین است.((فرناندو پسوا))  

 

هدف مورد نظر یا روش ما نه شادی است و نه اندوه؛ کار کردن است و بس، بدان گونه که هر روز از روز گذشته گامی پیش تر باشیم.((هنری وادزورث لانگ‌فلو))  

 

نویسنده ای که می کوشد بر ترجمه ی رمانهایش نظارت کند، همچون چوپانی که در پی گله ای از گوسفندان ناآرام است، به دنبال کلمه های بی شماری می گردد؛ حالت این نویسنده برای خودش غم انگیز است و برای دیگران خنده آور.((میلان کوندرا))  

 

یک پیرمرد بدون اندوه و با نشاط هرگز بدون دوست و رفیق نخواهد ماند.((آندره موروا))  

 

درد حقیقی پیری در ضعف جسمانی نیست، بلکه در سهل انگاری و بی باکی روحی است.((آندره موروا))  

 

طوفان، درد و تباهی را آشکار ساخته، اما او به هیچ وجه آفریننده ی تباهی و درد نبوده است.((آندره موروا))  

 

چیزی که بدون زحمت و رنج آموخته شود روزی فراموش می شود.((آندره موروا))  

 

به راستی تسلی بزرگی است که کسی بتواند در زمان های درد و تنهایی و فراق، دست کم یک خاطره ی کامل درخشنده را به یاد آورد.((آندره موروا))  

 

امر بسیط [ =گسترده ] بر پریشان سران، تک شکل و یکنواخت نمود می یابد و یکنواختی، موجد ملال [ =رنجش ] است. ملولان تنها یکنواختی (امر یکرویه و پیش پا افتاده) را می یابند.((هایدگر))  

 

درون [هر] چارچوب، دنیایی ابدی توسط شخص دیگری آفریده شده است که از هر شائبه ی فنا به دور است؛ دنیایی که جریان ازلی علت و معلول، یا رنج و شادی را در آن راهی نیست.((اریک نیوتن))  

 

برای رسیدن به آرزوهایتان و زندگی کردن به گونه ای که دوست دارید، باید هر روز کارهای سختی انجام بدهید.((مایکل ال اشتال))  

 

هرچند که مادرم برای من دچار سختی های فراوانی شده است، ولی فکر می کنم از آنها لذت نیز برده است.((مارک تواین))  

 

یک زندگی اجتماعی خوب، نه تنها باعث لذت و انگیزش می شود، بلکه سرچشمه ی بزرگی برای پشتیبانی از ما در سختی هایمان است.((گیل لیندن فیلد))  

 

آرزوهای به ستوه آورنده ی آدمی، به گونه ای اندوه بار برآورده می شوند.((فلورانس اسکاول شین))  

 

تنها در کاری می توانیم کامیاب شویم که به سختی، دوستدار آن باشیم.((فلورانس اسکاول شین))  

 

نتیجه ی فریب و ریاکاری، ناامیدی و اندوه؛ و راه خیانتکاران، دشوار است.((فلورانس اسکاول شین))  

 

هیچ قلبی وقتی در پی رویاهایش بوده، هرگز رنج نکشیده است.((پائولو کوئیلو))  

 

ترس از رنج از خود رنج بدتر است.((پائولو کوئیلو))  

 

به ناراحتی ها (حتی دندان درد) مانند تجربه ی جالبی می نگرم و از اینکه از تجربه ی تازه ای بیخبر نمانده ام، شادمانم. آسمان بالای سر من به هر رنگی باشد، من برای هر گونه سرنوشتی آماده ام.((جین وبستر))  

 

من با این فلسفه که ناامیدی و نکبت و غم، نیروی اخلاقی را تقویت می کند مخالفم. افراد نیکبخت و شادمان هستند که مهر و محبت می بخشند.((جین وبستر))  

 

ناراحتی های بزرگ نیست که صبر و بردباری نیاز دارد، بلکه این ناراحتی های خرد خرد و جگر سوراخ کن را با تبسم برگزار کردن، به راستی نیازمند روحیه است.((جین وبستر))  

 

مردن مانند شیرجه زدن در یک دریاچه ی ژرف در یک روز گرم است. در این شیرجه، شوکِ آن تغییر سرد و برنده وجود دارد، درد آن یک ثانیه است و سپس، پذیرش شناوری در حقیقت است.((ریچارد باخ))  

 

درد، پیامی است برای جنبش، تلاش و به دست آوردن نیازهایتان.((رابرت هلدن))  

 

شرافت، آن است که انسان با دلیری در برابر سختی ها بایستد.((زیگ زیگلار))  

 

بیشتر زمانها، پیشامدی که بسیار اندوه بار و ناامید کننده به نظر می رسد، سبب بروز بزرگترین دگرگونی در زندگی می شود.((زیگ زیگلار))  

 

نابرده رنج، گنج میسر نمی شود.((مثل))  

 

اگر در رویارویی با سختی های زندگی، با نگرش "فکر می کنم بتوانم" پیش بروید، بسیار پیش تر از کسانی خواهید بود که از شکست می هراسند.((زیگ زیگلار))  

 

چه بسا کسانی که از رویارویی با هر مسأله و امر سختی می گریزند و توجه ندارند که دشواری ها، انسان را آبدیده می کند و ویژگی های مثبت او را آشکار می سازد.((آنتونی رابینز))  

 

چیزهایی را که به درد بخور یا زیبا نیستند، در خانه ی خود نگاه ندارید.((ویلیام موریس))  

 

آسایش باید راستین باشد، آسایش مصنوعی، بدتر، سبب رنج است.((نیوتون))  

 

هزار آسایش، به خوشی یک پیروزی پس از رنج و تلاش نمی ارزد.((کریستین آندرسن))  

 

بزرگترین بازدارنده بر سر راه زندگی لذت بخش، این است که کمابیش همه به اندوه با اندوه پاسخ می گویند، به خشم با خشم و به کینه با کینه.((وین دایر))  

 

برای ذهنی کدر و تاریک، طبیعت اندوهگین است. برای ذهنی روشن، کل دنیا در حال درخشیدن و سرشار از نور است.((رالف والدو امرسون))  

 

شوخی، این توانایی را به فرد می دهد که بدون آنکه تبدیل به چهره ای مصیب بار شود، در میانه ی رویدادهای مصیبت بار زندگی کند.((ای. تی . "سای" ابرهارت))  

 

به یاد داشته باشید که شادمانی به اندازه ی غم و غصه واگیردار است. نخستین وظیفه ی افراد شاد این است که دیگران را از شادمانی خود آگاه سازند.((موریس مترلینگ))  

 

زمانی که پسری چهارده ساله بودم، پدرم آن چنان بی‌سواد بود که به سختی می‌توانستم وجودش را تاب آورم. ولی زمانی که بیست و یک ساله شدم، از اینکه پیرمرد در طی این هفت سال، چقدر آموخته، شگفت زده شدم.((مارک تواین))  

 

موسیقی، دو نقطه‌ی کاملاً متفاوت [ =دیگرگون ] ترس و اندوه را آرامش می‌بخشد.((جرج الیوت))  

 

اگر انسان بتواند رنج را نیز به‌مانند شهری ترک گوید، می‌تواند خوشبختی را از سر گیرد.((ویکتور هوگو))  

 

درد و رنج، کوتاه است و زودگذر؛ برای فراموشی، اینها لازمه‌ی زندگی‌اند و گرانترین گورها جز حفره‌ای تاریک نیست.((ویکتور هوگو))  

 

جان آدمی چه اندوهگین است، هنگامی که اندوه‌اش از عشق است.((ویکتور هوگو))  

 

من مردی اندیشنده‌ام که درد را می‌شناسد.((ویکتور هوگو))  

 

ناچیز شمردن درد و مرگ، نخستین وظیفه ی مرد است.((سیسرون))  

 

بسیاری از کتابها ملال آورند و آن که بی وقفه می خواند و روح یا قضاوتی هم شأن این خوانده ها در خود نمی پرورد، نامطمئن و بی قرار برجای می ماند؛ غوطه ور در کتابها و سطحی در نفس خویش.((میلتون))  

 

قدرت سخنوری، خوبی را تشویق و بدی را نفی و شخص ناراحت را راحت می کند؛ ترس را از ترسو دور و آدم بی حیا را آرام می کند.((فلوریو))  

 

شعر، وصف شخصیت نیست، بلکه نوعی گریز از شخصیت است و میان انسانی که رنج می کشد و ذهنی که می آفریند، باید بیشترین فاصله ی ممکن وجود داشته باشد.((ت.اس.الیوت))  

 

اندوه و شوق را به هم پیوند بده... به هیچ روی تکه پاره زندگی نکن، فقط بپیوند.((فورستر)) 

 

کوله بار غم را از دوش برداشته، شادی‌های زودگذر را فراموش و دقت خود را به رشد و پیشرفت روحمان معطوف کنیم.((هنری لانکفلر))  

 

روح غمگین، در تنهایی آرام می‌گیرد و از انسانها می‌هراسد؛ چون آهویی زخمی که گله را به جا نهاده و به زندگی غار رو می‌آورد تا بهبود یافته یا بمیرد.((جبران خلیل جبران))  

 

آن‌کس که مایه‌ی رنج دیگران گردد تا از برای خویش خوشی خواهد، در بند دشمنی گرفتار است و از دشمنی رهایی نیابد.((بودا))  

 

مگذار هیچ‌کس به آنچه خوش یا آنچه ناخوش است، دل بندد. ندیدن خوشی درد است و دیدن ناخوشی نیز درد است.((بودا))  

 

نیکان در همه حال با دوراندیشی گام بردارند؛ نیکان از برای برآوردن خواهش شهوانی، سخن نگویند؛ خردمندان در غم و شادی هرگز به هیجان نیایند و افسرده نگردند.((بودا))  

 

تا کار بد بَر ندهد، نادان اندیشد بَر او چون انگبین است، ولی چون بَر دهد، نادان غم خورَد.((بودا))  

 

نادان با اندیشه‌هایی چون "اینها پسران من‌ هستند یا این دارایی من است"، در رنج است؛ خود او نیز آنِ وی نیست، چه رسد به پسران و دارایی.((بودا)) 

 

اگر از دوست جدا شدید، اندوهگین نباشید، زیرا عشق شما نسبت به او بیش از خود او است.((جبران خلیل جبران))  

 

چگونه می‌توانید آنان که عذاب وجدان‌شان بیش از گناهان‌شان است را مجازات کنید؟((جبران خلیل جبران))  

 

سبب اندوه است که اشخاص در حد میانه نیز به حواس خود توجه نمی‌کنند. نگاه می‌کنند، ولی نمی‌بینند، گوش می‌دهند، ولی نمی‌شنوند، لمس می‌کنند، ولی احساس نمی‌کنند، غذا می‌خورند، ولی مزه ی آن را حس نمی‌کنند.((لئوناردو داوینچی))  

 

انسانها هرچه حساس‌تر باشند، رنج بیشتری می‌کشند.((لئوناردو داوینچی))  

 

بیشتر، پیش از کامیابی بزرگ، اندیشه های عذاب دهنده می آیند.((فلورانس اسکاول شین))  

 

شادی نعمت همیشه هماهنگ با رنجی است که برده ایم.((محمد حجازی))  

 

افسردگی، غم و اندوه در جهان وجود ندارد و آنچه هست، "اندیشه ی" پریشان، خشمناک و اندوهگین است.((وین دایر))  

 

اندوه، مرگ روح است و شادی، زندگی آن.((وینه))  

 

اندوه، نخست مغز را از بین می برد و سپس جسم را.((مثل هندی))  

 

جانوری که طعمه ی خود را با دندان می درد نیز ممکن است خوشبخت باشد، ولی تنها انسان می تواند نسبت به همنوع خود محبت کند و این والاترین دستاوردی است که آدمی می تواند آرزو کند.((سولژنیتسین))  

 

انسان می تواند در هر زمان، هر رنجی را تاب آورد، مادام که معنایی [ =چمی ] در آن بیابد.((ویکتور فرانکل))  

 

من همه چیز خود را به گرسنگی و رنجهای جوانی مدیون ام.((ناپلئون بناپارت))  

 

اگر همه ی ما این سختی را به خود بدهیم که گاهی به غریبه ها لبخند بزنیم، جهان می تواند روزهای خود را بر پایه ی زد و خوردهای کمتری آغاز کند.((ریچارد تمپلر))  

 

برای رفع فشارهای عصبی باید دو گام برداشت: گام نخست اینکه برای مسائل جزیی، خود را ناراحت نکنید، گام دوم اینکه بدانید همه ی مسائل جزیی هستند.((آنتونی رابینز))  

 

بدبختی، گونه ای نقطه نظر است. کسی که کارش فروش آسپیرین است از سر درد شما احساس خشنودی می کند.((آنتونی رابینز))  

 

ما باید خیلی خودپسند باشیم اگر تصور کنیم که برجسته ترین موجودات دنیا هستیم. در این دنیا نزدیک به صد میلیارد کهکشان وجود دارد که هر یک از آنها چندین میلیون خورشید دارند که شبیه به ما یا بهتر هستند و هر روز تعدادی از آنها با هم برخورد می کنند و در هیچ جای دنیا کسی برایشان غصه نمی خورد و مجلس ترحیم و یادبود برپا نمی کند.((موریس مترلینگ))  

 

دردناک ترین امور زندگی دو چیز است: یکی درد ناشی از انضباط و دیگری درد ناشی از تاسف؛ درد تاسف به مراتب سنگین تر است.((؟))  

 

بهترین کتاب آن است که انسان را به اندیشه وادارد، وگرنه به درد پاره کردن هم نمی خورد.((الف بس))  

 

محبت حقیقی شبیه گیاهی است که آهسته رشد می کند و مادام که در برابر مشکلات و سختیها پایداری نکند، سزاوار اینکه آن را محبت حقیقی بخوانند، نخواهد بود.((جورج واشنگتن))  

 

برای [ شخص ] قانع حتی فقر و گمنامی شیرین است و برای ناراضی حتی ثروت و افتخار، [ مایه ] رنج است.((مثل چینی))  

 

کسی که می خواهد خود را از مصیبت ها برهاند، باید در جستجوی لذات خیالی نباشد. چه اگر باشد، همچون نابینایی است که راه را از چاه تشخیص نمی دهد.((گوته))  

 

هیچ رنجی بالاتر از رنج کودکی نیست که برای اولین بار طعم ستم و سنگدلی را چشیده باشد.((رومن رولان))  

 

اشخاصی که حل و فصل سختیهای زندگی خود را به عهده دیگران می گذارند، مانند کسانی هستند که برای عبور از رودخانه منتظر می شوند تا آب آن خشک شود.((هوراس)) 

 

اشخاص جدی و فعال طوری به کار عادت می کنند که بیکاری باعث صدمه و عذاب آنان می گردد و اگر بر حسب اتفاق از شغل و رشته مخصوص به خود باز بمانند، به حکم اجبار، مشغله ای دیگر برای خویش تدارک می بینند.((اسمایلز))  

 

اگر شغلی داری که هیچ گونه سختی در آن وجود ندارد، پس بدان که در حقیقت شغلی نداری.((ماکلوم اس فوربس))  

 

داروی تمام دردها نیکی است؛ به شرط آنکه ندانند شما نیک هستید، وگرنه نمی گذارند نیک بمانید.((محمد حجازی))  

 

من تنها یک ترس دارم و آن این است که زندگی ام بیش از اندازه در این دنیا به طول انجامد و در آخر عمر مانند گلیمی پوسیده، دیگران را از وجود خویش در رنج و زحمت اندازم.((توماس جفرسون))  

 

دست مرا از تابوت بیرون گذارید تا مردم بدانند که با اینهمه رنج چیزی از دنیا با خود نبردم.((اسکندر))  

 

تمام اشتباههای ما درباره مرگ ناشی از این است که فکر می کنیم درد و رنجی که ما قبل از مردن می کشیم مربوط به مرگ است. در صورتی که چنین نیست و تمام درد و رنجها مربوط به زندگی است. زندگی موجب درد و رنج می شود و مرگ، پایان دردهاست.((موریس مترلینگ))  

 

اگر می دانستید که یک محکوم به مرگ هنگام مجازات تا چه حد آرزوی بازگشت به زندگی را دارد، آنگاه قدر روزهایی را که با غم سپری می کنید، می دانستید.((ابوعلی سینا))  

 

اگر مردم می دانستند برای احراز مقام استادی چه رنجها برده ام و چه روزها و شبها جان کنده ام، هرگز از دیدن شگفتی های هنریم متعجب نمی شدند.((میکل آنژ))  

 

کاری که حتی فکرش تو را ناراحت می کند، انجام نده.((مثل آفریقایی))  

 

سختیهای بزرگ، مردان بزرگ می سازد.((جان‌ اف‌ کندی‌))  

 

سعادتمند کسی است که غم فردا و بود و نبود [ چیزی ] را نخورد و در برابر سختیها خود را نبازد و آنچه را که در دست اوست، غنیمت شمارد.((اپیکور))  

 

اگر انسان، غم فردا و رنج دیروز را به غصه ی امروز خود نیفزاید، میزان آن هر چه باشد به آسانی می توان تاب آورد.((هامولتینک))  

 

اگر وجدان پاکی داری، پس چرا غصه می خوری؟ چرا که چیزی کم نداری.((مثل هندی))  

 

سختی های حقیقی حیات آنقدرها زیاد نیست. عذاب و بدبختی همیشگی ما نتیجه پریشانی، وسواس و هوسبازی است.((لردآویبوری))  

 

آتشی مانند هوای نفسانی، کوسه ای مانند نفرت، دامی مانند نادانی و عذابی مانند حرص وجود ندارد.((؟))  

 

رنجهای ناشی از سرکوبی و قوانین بی رحم ناشی از وفادار ماندن به یک الگو، هیچ یک منجر به درک حقیقت نمی شوند.((کریشنا مورتی))  

 

ما هنوز در زمان ماقبل تاریخ هستیم؛ زیرا تاریخ بشریت آن روز آغاز می شود که بشر از همه رنجها و گرفتاریها نجات یابد.((فتحی الرمکی)) 

 

ایستادگی در برابر سختی ها در شما اعتماد به نفس ایجاد می کند و توانایی شما را نیز افزایش می دهد.((برایان تریسی))  

 

بدترین پریشانی، پریشانی عقل است و بزرگترین مصیبت ها از نادانی برخیزد.((لقمان))  

 

هرگز نمی توانیم درباره زندگی دیگران قضاوت کنیم، چون هر کس رنجها و درماندگی های خودش را دارد.((پائولو کوئیلو))  

 

لحظاتی هست که جز غم و رنج چیزی رخ نمی دهد و نمی توانیم از آن دوری کنیم. تنها زمانی دلیلش را می فهمیم که بر آن غلبه کرده باشیم.((پائولو کوئیلو))  

 

هر که در حال توانایی نیکویی نکند، در حال ناتوانی سختی ببیند.((سعدی))  

 

کشورهای پیشرفته از فقر درک و فهم، فقر اراده، تنهایی و فقدان عشق و معنویت رنج می برند. امروزه بیماری وحشتناک تر از این در جهان وجود ندارد.((مادر ترزا))  

 

هر زمان احساس می کنم که درد و رنج و بیماری می خواهد مرا رنجه کند و آزار دهد، به کار پناه می برم. کار، بهترین درمان دردهای من است.((فرانسوا ولتر))  

 

خدا امید و خواب را برای جبران غم های زندگی به ما ارزانی داشته است.((فرانسوا ولتر)) 

 

من هیچ غمی نداشته ام که خواندن یک صفحه کتاب آن را از بین نبرده باشد.((منتسکیو)) 

 

مستمند کسی است که دشواری و سختی ندیده باشد.((ارد بزرگ))  

 

سختی های بزرگ به آدمی نیرویی دو چندان می بخشد.((اُرد بزرگ))  

 

نگاهت رنج عظیمی است، وقتی به یاد من می آورد که چه چیزهای زیادی را هنوز به تو نگفته ام.((آنتوان دوسنت اگزوپری))  

 

فکر نو بسیار ظریف و حساس است؛ با یک ریشخند کوچک می میرد و کنایه ای کوچک آن را به سختی مجروح می کند.((هربرت اسپنسر))  

 

برای تحمل سختیهای زندگی باید عاشق چیزی بود، کاری، زنی، آرمانی و ... .((مارکوس آنا))  

 

آدمی شاگردی است که درد و اندوه او را آموزش می دهد و هیچ کس بدون احساس این آموزگار قادر به شناسایی خود نیست.((آلفرد دوموسه))  

 

همه آدمیان به شیوه های گوناگون، سختی های روزگار را می چشند.((اُرد بزرگ))  

 

بزرگترین شادی تولد است و بزرگترین غمها مرگ.((هوارد فاست))  

 

دوستی برای خود برگزین که به گاه سختی و درماندگی مددکارت باشد.((بزرگمهر))  

 

پول با شادمانی کم داخل کیسه می شود، اما با غم زیاد از آن خارج می گردد.((مولیر))  

 

هر ضعیف و ناچیزی که در میان شما عذاب دیده و نابود گشته است، نیرومندترین و ایستاده ترین چیزی است که در هستی شماست.((جبران خلیل جبران))  



  • صدای روزانه
  • بک لینک
  • کارت شارژ همراه اول